آنچه از ظاهر جریان پیداست، آقای مجرم دست به تمارض زده اند و با زرنگی خود، باعث شده اند که جناب پزشک فریب خورده و فکر کنند که ایشان کاهش سطح هوشیاری دارند و نیاز به اینتوبه شدن دارند.

یک: می توان گفت کاهش سطح هوشیاری، شایع ترین مورد تمارض در مراجعه به اورژانس هاست. تشخیص این که کاهش سطح هوشیاری واقعی است یا وانمود کردن به کاهش سطح هوشیاری، روش های مختلفی دارد که همه ی پزشکان اورژانس در این زمینه تقریبا کارکشته هستند. هر چقدر هم بیمار بتواند خود را خارج از عالم هوشیاری نشان دهد، اما پاسخ های خودکار عصبی، معمولا با بازیگری قابل کنترل نیستند.

دو: به هرحال ممکن است بازیگر حرفه ای، کاری کند که پزشک چند درجه از کاهش سطح هوشیاری را برای وی در نظر بگیرد(هوشیاری درجه دارد. ببینید). این بیماران شاید تحت نظر قرار گیرند، ولی معمولا اینتوبه نمی شوند. اینتوبه کردن بیمار، یا با درجات افت شدید سطح هوشیاری و یا با تشخیص اختلال تنفس در زمینه ی افت هوشیاری انجام می شود. از آنجا که در سریال، بیمار به ونتیلاتور وصل بود و کار ونتیلاتور این است که به بیماری که خودش نفس نمی کشد به طور مکانیکی نفس بدهد، پس بایستی به این نتیجه برسیم که آقای مجرم، قطع تنفس را هم برای دقایقی طولانی بازی کرده اند. چون تا بیمار اینتوبه شود و به این نتیجه برسیم که نیاز به ونتیلاتور دارد و تا جور کردن و براه انداختن ونتیلاتور، به طور خوش بینانه یکربع طول می کشد. کار سختی داشته اند آقای مجرم.

سه: آیا هنگام خوردن غذا، قطره ای آب یا دانه ای برنج به مجرای تنفسی تان پریده است تا حالا؟ چندبار سرفه کرده اید تا بیاید بیرون؟ خب هنگام اینتوباسیون، که مداخله ای بشدت دردناک و تحریک کننده است، فلزی به اندازه ی دسته ی ملاقه به نام لارنگوسکوپ، و لوله ای به طول حدود 30 سانتیمتر و قطر حدود 1 سانتیمتر باید برود داخل همان مجرای تنفسی. بیاد بیاوریم زمانی که پزشک با آبسلانگ(همان چوب بستنی!) خواسته گلویتان را ببیند و دچار “عق زدن” شده اید. یک پاسخ خودکار عصبی به نام رفلکس gag مسئول این عق زدن در هنگام ورود جسم خارجی است که ناگهان نمی توانید تصمیم بگیرید و خاموشش کنید. چون خودکار است. به همین خاطر در بیماران هوشیار که نیاز به اینتوبه شدن داشته باشند، تا داروهای آرام بخش، مسکن و شل کننده عضلانی تزریق نشود، اینتوباسیون تقریبا غیرممکن است.

چهار: باشد. تصور می کنیم آقای مجرم تحمل کرده تا برایش از همان داروها بزنند و اینتوبه اش کنند. هرچند تا همینجایش غیر ممکن است، ولی آخر ای کارگردان محترم! چطور دلتان آمد در آن صحنه ی طلایی نشان دهید که آقای مجرم، پس از خروج لوله، دوباره خودش لوله را در سرجای خود در راه تنفسی اش چپانده است؟! اگر شمشیر قورت می داد آسانتر بود.

نحوه ی قرارگرفتن لوله ی اندوتراکئال

بیایید اصلا فکر کنیم که منظور فیلمنامه تمارض نبوده و آقای مجرم واقعا حالش خوب نبوده و ایشان را بعد از عمل جراحی(بله دیگر. جراحی. در هر صورت گلوله را پلیس زد و واقعی بود و با چسب زخم خوب نمی شود) به علت مشکلات تنفسی به دستگاه وصل کرده اند. آقای کارگردان ندیده اند. نمی دانند که این مدل بیماران به این سرعت سرپا نمی ایستند. اگر هم سرپا بایستند، نمی توانند دستشان را روی شکمشان بگذارند و آرتیست بازی در بیاورند و دوان دوان از بیمارستان فرار کنند. آن هم بعد از جراحی شکم.